Do cięcia blach można zastosować metody następujące: tlenową, plazmową czy też plazmowo-tlenową. Technologią, która jest najczęściej stosowana jest metoda plazmowo-tlenowa. Metoda ta zapewnia szybkie cięcie bardzo różnych metali. A czym się różnią od siebie pozostałe dwie metody oraz systemy cięcia?  

Wypalanie plazmowe  

Zacznijmy o wypalania plazmowego. Wypalanie plazmowe tak naprawdę polega na cięciu blach z miękkich stali. Tutaj tak naprawdę dzięki zastosowaniu specjalnego skoncentrowanego plazmowego łuku (łuk pomiędzy elektrodą a obrabianym materiałem). Grubość dopuszczalna blachy, pozwala nam na uzyskanie odpowiedniej jakości krawędzi. Wszystko w rzeczywistości jest zależne od prądu cięcia. Tak naprawdę to musi on być w granicy pomiędzy sześć milimetrów do maksymalnie czterdziestu milimetrów. Plazma to zorientowana materia. Przypomina nam bardzo gaz. Nazywamy ją dokładnie czwartym stanem materii. Cząstki są ładowane elektrycznie czy też są naładowane obojętnie. Plazma ta ma zdolność przewodzenia elektrycznego prąd, ale wraz ze wzrostem temperatury jest opór znacznie niższy. Cięcie plazmą to tak naprawdę wytapianie metalu skoncentrowanym silnie plazmowym łukiem. Posiada łuk ten dużą kinetyczną energią. Zaletą tego właśnie procesu jest tak naprawdę szybkość wypalania. Co ciekawe przewyższa ona cięcie tlenowe i to kilkukrotnie. Przy sporej jakości wypalania, ma on jak najbardziej wpływ na krawędzie elementów ciętych. Plazmowa metoda w żadnym wypadku nie podgrzewa, ani także nie nadpala materiały cienkiego. Tylko i wyłącznie pozwala na bardzo szybkie przebicie blach.  

Tlenowe wypalanie

System tlenowy, który jest również nazywany systemem gazowym jest najstarszą metodą na cięcie stali miękkiej. Ta czynność wygląda w sposób następujący. Materiał jest doprowadzany do temperatury zapłonu, a później do spalenia oraz pozbycia się tlenków płynnych metalu, poprzez gazowy strumień, który jest napędzany bardzo wysokim ciśnieniem. Proporcje określone tlenu z gazem palnym umożliwia nam prostopadłe oraz także równe cięcie blach.   W przeciwieństwie do plazmowego cięcia, tlenowe cięcie sprawia, że na krawędzi dolnej obiektu obrabianego pozostaje troszkę żużlu. Z kolei krawędź górna pozostaje zaokrąglona. Jest tak z uwagi na działanie podgrzewających promieni. Dzięki temu właśnie, powierzchnie po tlenowym wypalaniu zastosowane mogą być bez żadnej kolejnej obróbki. Na pewno zaletą najważniejszą tlenowego wypalania jest cięcie naprawdę bardzo grubych blach. Są to blachy do trzystu milimetrów. Jednocześnie przy tym nie rezygnując z naprawdę dobrej jakości. Krawędzie blach obrabianych są prostopadłe. Jednak jest także możliwe tlenowe cięcie i to pod różnym kątem.  

Jak widzimy możliwości jest naprawdę sporo. Pod konkretną sytuację powinniśmy dobrać sobie odpowiednią metodą. Co jak co, ale poznając wszelkie metody uda nam się dobrać taką, która rzeczywiście będzie dla nas możliwie najlepszym wyborem. Jeśli mamy problem z tym, to poradźmy się fachowca.

0 Komentarze